maramaakri

2010-12-19T03:33:00.000-08:00

2010-12-19T03:25:00.001-08:00

ചില ജീവിതങ്ങള്‍ ഒന്നാംതരം കടങ്കഥകളല്ലേ?

2010-10-09T18:34:00.001-07:00

ഡോ. സുഭാഷ്‌ മുഖര്‍ജി

കേട്ടിടത്തോളം ഒരു ദുരന്തമായിരുന്നു ഡോ.സുഭാഷ്‌ മുഖര്‍ജിയുടേത്. ഞാന്‍ ഈ കഥയുടെ ചുഴിയില്‍ പെട്ടുപോയത് ഏഴു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്. അന്ന് ഇന്ത്യയിലെ ഏതോ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് പത്രത്തില്‍ രാജ്യത്തെ ആദ്യ ടെസ്റ്റ്‌ ട്യൂബ് ബേബിയുടെ കഥ കണ്ടു, പൊതുജനത്തിന്‍റെ അനാവശ്യ ശ്രദ്ധയില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാകാനായി ദുര്‍ഗ എന്ന കള്ളപ്പേരില്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കനുപ്രിയ അഗര്‍വാളിന്‍റെ കഥ. വെറുതെ ഒരു കൌതുകത്തിന് ദുര്‍ഗയെപ്പറ്റിയുള്ള പഴയ വാര്‍ത്തകള്‍ ചികഞ്ഞപ്പോള്‍ വീക്ക്‌ മാസികയിലെ ഒരു ലേഖനം കണ്ണില്‍പ്പെട്ടു. അതിലെ വിവരങ്ങള്‍ മനസ്സിനെ ഇളക്കുന്നതായിരുന്നു.

October 3, 1978ന് സുഭാഷ്‌ മുഖര്‍ജി കനുപ്രിയയെ 'ജനിപ്പിക്കുമ്പോള്‍' അല്ലെങ്കില്‍ ജനിക്കാന്‍ സഹായിക്കുമ്പോള്‍ ലോകത്തെ ആദ്യ ടെസ്റ്റ്‌ ട്യൂബ് ശിശു പിറന്നിട്ട് അറുപത്തേഴു ദിവസങ്ങളെ ആയിരുന്നുള്ളൂ. ഡോ. മുഖര്‍ജിയുടെ ഈ അവകാശവാദം നമ്മുടെ ആളുകള്‍ വിശ്വസിച്ചില്ല. ബംഗാള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അവകാശവാദം ശരിയാണോ എന്നറിയാന്‍ ഒരു അന്വേഷണ കമ്മിഷനെ നിയോഗിച്ചു. അവര്‍ക്ക് മുന്‍പാകെ ഇത് ഒരു ടെസ്റ്റ്‌ ട്യൂബ് ശിശു ആണെന്ന് സംശയ രഹിതമായി തെളിയിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. തുടര്‍ന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ അദ്ദേഹത്തെ നേത്ര വിഭാഗത്തിലേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റി, ജപ്പാനില്‍ സെമിനാറില്‍ പങ്കെടുക്കാനുള്ള അവസരം നിഷേധിച്ചു. അങ്ങിനെ ജീവിതം മടുത്ത അദ്ദേഹം മൂന്നു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു.

കനുപ്രിയ അഗര്‍വാള്‍ (ദുര്‍ഗ)

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഇന്ത്യയില്‍ സര്‍ക്കാര്‍, ശാസ്ത്രലോക അംഗീകാരങ്ങളോടെ 'ആദ്യ' ടെസ്റ്റ്‌ ട്യൂബ് ശിശു പിറന്നു. ഡോ. ടീ. സി. ആനന്ദ് കുമാര്‍ ആയിരുന്നു ഇത് സാധിച്ചത്. അദ്ദേഹം പക്ഷെ സുഭാഷ് മുഖര്‍ജിയുടെ പഠനങ്ങളെ വീണ്ടും ഒരു ആവര്‍ത്തി പരിശോധിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അതിനായി മുഖര്‍ജി എഴുതി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കുറിപ്പുകള്‍ പരിശോധിച്ച്, താനല്ല മുഖര്‍ജിയാണ് ആദ്യ ടെസ്റ്റ്‌ ട്യൂബ് കുഞ്ഞിനെ രാജ്യത്ത് ജനിപ്പിച്ചതെന്നു കണ്ടെത്തുന്നു. ആനന്ദ് കുമാര്‍ ഇക്കാര്യം ലോകത്ത് പല വേദികളില്‍ പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്തു.

നമുക്ക് വീക്ക്‌ മാസികയില്‍ മുഖര്‍ജിയുടെ ഭാര്യയുമായുള്ള അഭിമുഖത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാം. അതില്‍ പറഞ്ഞിരുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് ശരിക്കും ഈ കഥയില്‍ ഇടപെടാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ഡോ. മുഖര്‍ജി ബ്രിട്ടനില്‍ ഉപരി പഠനം നടത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും ലോകത്തെ ആദ്യത്തെ ടെസ്റ്റ്‌ ട്യൂബ് ശിശുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചവരില്‍ ഒരാളായ ഡോ. റോബര്‍ട്ട്‌ എഡ്വാഡ്സ് അക്കാലത്ത് അവിടെ ഒപ്പമുണ്ടെന്നും അവര്‍ പറഞ്ഞു. സ്കോട്ട്ലന്‍ഡിലെ എഡിന്‍ബറയിലെ Clinical Research Instituteല്‍ ആയിരുന്നത്രെ ഇവര്‍ ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്നത്. ഇപ്പറഞ്ഞ വിവരം എന്നിലെ കൌതുകം ഉണര്‍ത്തുകയും പൊറുതി മുട്ടിയ ഞാന്‍ ഇതേപ്പറ്റി അന്വേഷിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഡോ. റോബര്‍ട്ട്‌ എഡ്വാഡ്സ്

ആദ്യം പിടികൂടിയത് ഡോ. ആനന്ദ് കുമാറിനെ. കാര്യം പറഞ്ഞതേ അദ്ദേഹം ചൂടാകാന്‍ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന് വിഷയത്തില്‍ തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തത് പോലെ. ഞാന്‍ അങ്ങിനെ ഇക്കാര്യത്തില്‍ അഭിപ്രായം പറയാന്‍ കഴിയുന്ന മറ്റൊരാളെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഓഫിസില്‍ പിടികൂടാന്‍ നോക്കി. ഡോ. റോബര്‍ട്ട്‌ എഡ്വാഡ്സ് - അദ്ദേഹത്തെ തന്നെ. ബ്രിട്ടനില്‍ RBM onlineന്‍റെ പത്രാധിപരായിരുന്നു അപ്പോഴദ്ദേഹം. എന്‍റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഇമെയില്‍ ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശം, അപ്രകാരം അയച്ച ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയ മറുപടി താഴെ:

October 17, 2003:
Many thanks for your email. Could you clarify who Dr Mukherjee was? Was the doctor who claimed to have a human IVF pregnancy in 1980 or therabouts? To the best of my knowledge, I never met that doctor Dr Mukherjee. If it is the same investigator, he informed no-one of his experiments on IVF, so none of us had a clue what he was doing. Remember when he started to work, we had published 10 ore more papers on IVF and the techniques. My only memory is, I am sorry to say, that my early enquiries into his career convinced me he had done virtually nothing for IVF and had certainly not produced an IVF baby.
Best wishes
Bob Edwards

ഡോ. റോബര്‍ട്ട്‌ എഡ്വാഡ്സ് പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കാമെങ്കില്‍ മുഖര്‍ജിയുടെ അവകാശങ്ങള്‍ പൊള്ളയായിരുന്നു. തന്നെയുമല്ല മുഖര്‍ജിയുടെ ഭാര്യ പറഞ്ഞത് പോലെ ഇവര്‍ ഒരുമിച്ചു എഡിന്‍ബറ സര്‍വകലാശാലയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല. അവിടെ Clinical Research Institute എന്നൊരു സ്ഥാപനവും ഇല്ല. "I did not know there was a Clinical Research Institute in Edinburgh! Sorry, but I did not meet his (sic) in Ediburgh to the best of my memory." പിന്നീട് ഞാന്‍ ഇരുവരുടെയും ജീവചരിത്രം ഒത്തുനോക്കിയപ്പോള്‍ മുഖര്‍ജിയുടെ ഭാര്യ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കി. ഡോ. റോബര്‍ട്ട്‌ എഡ്വാഡ്സ് എഡിന്‍ബറ വിട്ടു കേംബ്രിജില്‍ എത്തിയ ശേഷമാണ് അന്ന് ഇരുപത്തൊന്‍പത് വയസ്സുള്ള മുഖര്‍ജി ബ്രിട്ടനില്‍ ഉപരി പഠനത്തിനായി എത്തുന്നത്‌. ഞാന്‍ എന്‍റെ അന്വേഷണം അവിടെ അവസാനിപ്പിച്ചു.

ഡോ. ടീ. സി. ആനന്ദ് കുമാര്‍

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു.

2010 January 26: ഇന്ത്യയിലെ 'ഔദ്യോഗിക' ടെസ്റ്റ്‌ ട്യൂബ് ശിശുവിനെ സൃഷ്ടിച്ച ഡോ. ടീ. സി. ആനന്ദ് കുമാര്‍ മരിച്ചു.

2010 October 5: വന്ധ്യതാ ചികിത്സയ്ക്ക് നല്‍കിയ സംഭാവനയുടെ പേരില്‍ ഡോ. റോബര്‍ട്ട്‌ എഡ്വാട്സിന് നൊബേല്‍ സമ്മാനം ലഭിക്കുന്നു.

വാല്‍ക്കഷണം: ഏഴുവര്‍ഷം മുന്‍പ് ടെസ്റ്റ്‌ ട്യൂബ് ബേബി എന്ന പ്രയോഗം ഇഷ്ടമാണോ, അതോ സ്വന്തമായി മറ്റെന്തെങ്കിലും പ്രയോഗം മനസ്സില്‍ കരുതി വച്ചിരുന്നോ എന്ന എന്‍റെ ചോദ്യത്തിന് ഡോ. റോബര്‍ട്ട്‌ എഡ്വാഡ്സ് നല്‍കിയ ഉത്തരം ഇതായിരുന്നു: " I do not mind the term test-tube babies because I have got used to it? "

മിസ്റ്റര്‍ എം. സിംഗ് എം.എ - He's my man

2010-10-05T16:19:00.000-07:00

വെറുതെ ബോറടിച്ച ഒരു ദിനം. നേരം കൊല്ലാന്‍ മിസ്റ്റര്‍ 'എം. സിംഗ് എം.എ' എന്നൊരു പഹയന്‍ ഡോക്ടറേറ്റ് കിട്ടാനായി സര്‍വകലാശാലയില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച ഡിഫില്‍ ഥീസിസ് തപ്പിയെടുത്തു മറിച്ചുനോക്കി. "India's Export Performance, 1951-60: Export Prospects and Policy Implications" എന്നതാണ് തലക്കെട്ട്‌. 'Thesis submitted for the degree of DPhil, Michaelmas Term, 1962' എന്ന് തൊട്ടു കീഴെ. 1962 ഡിസംബര്‍ പതിമൂന്നിനു ലൈബ്രറിയില്‍ ഇത് എത്തിപ്പെട്ടു. തുടര്‍ന്നുള്ള രണ്ടാഴ്ചക്കുള്ളില്‍ ഇത് വാങ്ങി വായിച്ച ആളുടെ പേര് കണ്ടപ്പോള്‍ അല്പം പരിചയം തോന്നി - ബിമല്‍ ജലാന്‍, റിസര്‍വ് ബാങ്ക് മുന്‍ ഗവര്‍ണര്‍. ബിമല്‍ ഇത് എങ്ങിനെ പുറകെ നടന്നു മേടിച്ചു നോക്കാതിരിക്കും? ഈ പ്രബന്ധം എഴുതിയ പഹയന്‍, അക്കാദമിക ലോകത്ത് അന്നേ പേരെടുത്തു തുടങ്ങിയ ഒരു താരമായിരുന്നു - എം. സിംഗ്. മുഴുവന്‍ പേര് മന്‍മോഹന്‍ സിംഗ്.

വെറും രണ്ടു വര്‍ഷം കൊണ്ടാണ് മന്‍മോഹന്‍ തന്‍റെ പ്രബന്ധം തയ്യാറാക്കിയത്. ഓക്സ്ഫഡിലെ Nuffield Collegeലായിരുന്നു പഠനമെന്നത് കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള്‍ ഈ രണ്ടുവര്‍ഷ പ്രകടനം തീരെ നിസ്സാരമല്ല. അത്രയും intellectual rigour ആവശ്യമുള്ളിടം. പ്രബന്ധത്തിന് രണ്ടു ഭാഗങ്ങള്‍ ഉണ്ട് - ഏറെ കുറിപ്പുകളും അനുബന്ധങ്ങള്‍ ഉള്ളതിനാലും അറുപതുകളിലെ പഴഞ്ചന്‍ ടൈപ്പിംഗ്‌ രീതിയാലും. ഒന്നാം ഭാഗത്തില്‍ 1951 മുതല്‍ 1960വരെയുള്ള ഇന്ത്യയുടെ കയറ്റുമതി വിശകലനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. നമുക്കന്നു വിദേശ നാണയം നേടിതന്നിരുന്നത് സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ ആയിരുന്നില്ലല്ലോ. തേയില, പരുത്തി, തുണി, പുകയില, കാപ്പി, ചണ ഉത്പന്നങ്ങള്‍, സസ്യ എണ്ണയും കുരുക്കളും, ധാതുക്കള്‍ - ഓരോ വര്‍ഷവും കിട്ടിയിരുന്ന വിദേശ നാണ്യത്തില്‍ അറുപതു ശതമാനം ഇത്രയും സംഗതികള്‍ വിറ്റുകിട്ടിയിരുന്ന പണം. അതിന്‍റെ വളര്‍ച്ചയെയാണ് മിസ്റ്റര്‍ സിംഗ് പഠനവിധേയമാക്കിയത്. നമ്മുടെ പ്രധാന മന്ത്രിയുടെ ഭാഷ അറിയാത്തവര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി മാത്രം അല്പം ഇവിടെ ചേര്‍ക്കട്ടെ:

"Looking into the future can often be a perilous task. Forecasts and projections have often been sadly contradicted by actual experience, and the reasons are not far to seek. All projections are, by their very nature, a reflection of a small, manageable set of assumptions about economic behaviour drawn from contemporary experience. On the other hand, the actual course of economic evolution is determined by a complex interaction of many variables, some of which can neither be accurately foreseen nor easily quantified. Because of a gestation lag in the productive process, and also because of a time lag between the formulation of a policy and its actual implementation, it is often necessary to think and plan many years ahead. But the more we seek to regulate and plan, the more we need to know well in time about the nature of the trend we are trying to control."

അപ്പോള്‍, ഈ കണക്കു മുഴുവന്‍ കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും നോക്കിയിട്ട് മന്മോഹന് തോന്നിയതെന്ത്? അത്ര ശുഭമായൊരു ഭാവിയല്ല അദ്ദേഹം മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടത്:

"Our major conclusion is that export prospects for some of the most important commodities are not at all good. Jute manufactures, cotton textiles and (to a smaller extent) tea are in this category. Taking all the traditional exports, given really sustained efforts, particularly in the sphere of agricultural commodities, India would perhaps be able to increase her export earnings by about Rs 2000 million over the present decade. Our analysis, however, suggests that given the present provision for additional productive capacity as laid down in the Third Five Year Plan, India would be very luck indeed if she could increase her exports of "new manufactures" even by Rs 1500-2000 million over the present decade."

രണ്ടേ രണ്ടു വാചകത്തില്‍ മന്‍മോഹന്‍ തന്‍റെ പഠനത്തെ ഇങ്ങിനെ സംഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു:

"Altogether, our conclusion is that India would require a very strong effort even to reach a level of Rs 10,000 million of export receipts in 1970. This is clearly well below the target of Rs 13,000 - 14,000 laid down by the Planning Commission."

എന്നാല്‍ മന്മോഹന്‍റെ കണക്കുകൂട്ടലുകള്‍ തെറ്റിയോ? തെറ്റി. അറം പറ്റി എന്നുവേണമെങ്കില്‍ പറയാം. "Forecasts and projections have often been sadly contradicted by actual experience" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് സ്വന്തം കാര്യത്തിലും സംഭവിച്ചു. 1970ല്‍ കയറ്റുമതി വഴി ഇന്ത്യ നേടിയത് പ്ലാനിംഗ് കമ്മിഷന്‍ കരുതിയതിലും അധികം - Rs 15351 million. ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ അങ്ങിനെ മന്മോഹന് തെറ്റുപറ്റി എന്ന് പറയാം (Rs 10,000 മില്യണ്‍ കവിയില്ല എന്നായിരുന്നല്ലോ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നിഗമനം). എന്നാല്‍ പണപ്പെരുപ്പം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള്‍ സിംഗ്ജി പറഞ്ഞതാണ് യാഥാര്‍ത്യത്തോട് അടുപ്പം കാട്ടുന്നത്.രൂപയുടെ എക്സ്ചേഞ്ച് നിരക്കില്‍ വന്ന വ്യതിയാനം (മൂല്യം ഇടിഞ്ഞതോ അതോ ഇടിച്ചതോ?), പുതുതായി സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ ബംഗ്ലാദേശുമായുള്ള കച്ചവട ബന്ധം തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാല്‍ 1971 - 1975 കാലഘട്ടത്തില്‍ വമ്പന്‍ വളര്‍ച്ചയാണ് ഇന്ത്യയുടെ കയറ്റുമതി വരുമാനത്തില്‍ ഉണ്ടായത്. ഭംഗിക്കെങ്കിലും വമ്പന്‍ വളര്‍ച്ച, മന്മോഹനെപ്പോലെ കാര്യം അറിയാവുന്നവര്‍ ചികഞ്ഞു നോക്കിയാല്‍ അത്ര വളര്‍ച്ച ഇല്ല താനും.

ഈ പ്രബന്ധം 1964ല്‍ പുസ്തകമായതിനാല്‍ ഒട്ടേറെപ്പേര്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും ഒറിജിനല്‍ പ്രബന്ധം ഇതേവരെ പന്ത്രണ്ടു പേര്‍ മാത്രമേ കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ. തുടക്കത്തില്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ ബിമല്‍ ജലാന്‍. 1976വരെ പതിനൊന്നു പേര്‍. മുപ്പത്തിനാല് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഈ ഞാനും.

ഇനി മന്‍മോഹന്‍റെ പ്രബന്ധത്തിന്‍റെ തലക്കെട്ടിലേക്കു ഒന്നുകൂടി തിരിച്ചു പോകുക: "Export Prospects and Policy Implications". ഈ പ്രബന്ധം എഴുതുന്ന കാലത്ത് താനാവും ഭാവിയില്‍ ഇന്ത്യയുടെ പുത്തന്‍ സാമ്പത്തിക നയം രൂപീകരിക്കുകയെന്നും ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലേക്ക് സ്വന്തം രാജ്യത്തെ കൈപിടിച്ച് നടത്തിക്കുകയെന്നും അദ്ദേഹം സ്വപ്നത്തിലെങ്കിലും കരുതിയിട്ടുണ്ടാവുമോ? അറിയില്ല.

സോണിയയുടെ പാവക്കുട്ടി മാത്രമാണ് താങ്കളെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നയാളാണ് ഞാന്‍. താങ്കളുടെ പ്രബന്ധം വായിച്ചപ്പോള്‍ അത് മാറിത്തുടങ്ങി. താങ്കള്‍ക്ക് ബൌധിക കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രം മതി, 'politicking' മുഴുവനും താങ്കളുടെ പാര്‍ട്ടിയിലെ അലവലാതികള്‍ക്ക് വിട്ടുകൊടുത്തേക്കൂ. Autarky സംവിധാനത്തില്‍ കിടന്നു മുരടിച്ച രാജ്യത്തെ ഒന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തിയത് മന്മോഹനായിരുന്നല്ലോ.അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു ചേതക് സ്കൂട്ടറിനായി പണവുമടച്ചു ഏഴുവര്‍ഷം കാത്തിരുന്നിരുന്ന ഒരു തലമുറയുടെ ഗതികേട് നമുക്കും പകര്‍ന്നു കിട്ടുമായിരുന്നു. സലാം മിസ്റ്റര്‍ എം. സിംഗ്, താങ്കള്‍ക്ക് എന്‍റെ അഭിവാദ്യങ്ങള്‍.

നന്നാവരുത്, ഒരിക്കലും നന്നാവരുത്!

2010-09-25T17:35:00.000-07:00

London Olympic Games Flag Handover Party, Aug 24, 2008

മുപ്പത്തിമൂന്നു കോടി - കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസ് കൈക്കലാക്കാന്‍ ഇന്ത്യ കോഴ നല്‍കിയ തുക. വോട്ടവകാശമുള്ള എഴുപത്തിരണ്ടു രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഇത് വീതിച്ചു നല്‍കിയാണ്‌ നമ്മള്‍ ക്യാനഡയെ തോല്‍പ്പിച്ച് മത്സരം നടത്താനുള്ള അവസരം നേടിയത്. അങ്ങിനെ കോഴയിലൂടെ നേടിയ മത്സരം കോഴവീരന്മാരുടെ തൃശ്ശൂര്‍ പൂരമായി മാറിയതില്‍ അത്ഭുതം എനിക്കൊട്ടും തോന്നിയില്ല.

മറ്റു രാജ്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങിനെയല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നത്. 2012 ഒളിമ്പിക് മത്സരം ലണ്ടന്‍ നഗരം സ്വന്തമാക്കിയത് കൈക്കൂലി നല്‍കിയല്ല, ഒട്ടു പണിപ്പെട്ടായിരുന്നു. മത്സരം നടത്താനുള്ള അവകാശം പാരിസ് (പരീ എന്ന് അന്നാട്ടുകാര്‍ വിളിക്കുന്ന സ്ഥലം) അടിച്ചുമാറ്റും എന്ന് വാതുവയ്പ്പുകാര്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന അവസ്ഥയില്‍ ലണ്ടന് ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരേ ഒരുവര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ നല്ലൊരു തയാറെടുപ്പ് നടത്തി അവര്‍ അവസരം നേടി എടുത്തു. അതിന്‍റെ ക്രെഡിറ്റ്‌ ബ്രിട്ടിഷ് സംഘത്തിന്‍റെ ചുമതലക്കാരിയായിരുന്ന Barbara Cassani എന്ന അമേരിക്കക്കാരിക്ക്.

Barbara Cassani

ഒളിമ്പിക് മത്സരം നേടി എടുക്കാനുള്ള ചുമതല ഈ സ്ത്രീയെ ഏല്പിച്ചത് അന്നത്തെ ലണ്ടന്‍ മേയര്‍. "You had a year to go from zero to have a total bid and you needed someone full time, who could start immediately and a manic person who drives everyone forward and she stood out as the only one person who was going to do that." - എന്നാണ് ഇവരെ നിയമിക്കുമ്പോള്‍ മേയറുടെ ചിന്ത. ആ തോന്നല്‍ ശരിയാവുകയും ചെയ്തു.

കാര്യശേഷിയില്‍ ഇന്ത്യക്കാരും ഇംഗ്ലീഷുകാരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങള്‍ വേറെയും ഉണ്ട്. ഒളിമ്പിക് മത്സരം നടത്താനുള്ള അവസരം കൈക്കലാക്കിയ ശേഷം ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാക്കി - ഇതിനുള്ള പണം ജനത്തില്‍ നിന്നും സ്വകാര്യ കമ്പനികളില്‍ നിന്നും കണ്ടെത്തും. പോരാത്തത് സര്‍ക്കാര്‍ നല്‍കും. എന്നാല്‍ നമ്മള്‍ കോമണ്‍ വെല്‍ത്ത് മത്സര വേദി തയാറാക്കിയപ്പോള്‍ എത്ര സ്വകാര്യ കമ്പനികള്‍ ചെലവു പങ്കിടാനെത്തി? വിവരമുള്ള ഏതെങ്കിലും കമ്പനി ഉടമ, സ്വന്തം പണം അഴിമതി വീരന്മാരായ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്കും ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്കും എറിഞ്ഞിട്ടു കൊടുക്കുമോ? തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്‍റെ സമയത്തും വിവിധ അനുമതികള്‍ക്ക് അപേക്ഷിക്കുമ്പോഴും ഈ പഹയന്മാര്‍ക്ക് പണം കൊടുത്തു മുടിഞ്ഞവര്‍ വീണ്ടും അബദ്ധം കാണിക്കുമോ?

ലണ്ടന്‍ ഒളിമ്പിക്സിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ തീരുമാനം ആയപ്പോഴേ ബ്രിട്ടീഷ് സര്‍ക്കാര്‍ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാക്കി - ആദ്യ രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ സ്ഥലം ശരിയാക്കും പ്ലാനിംഗ് അനുവാദം നേടും ഡിസൈന്‍ തീരുമാനിക്കും ആവശ്യമായ സാധനങ്ങള്‍ സംഘടിപ്പിക്കും. അടുത്ത നാല് വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുഴുവനും നിര്‍മാണം. പിന്നെയും ഒരു വര്‍ഷം ബാക്കിയില്ലേ? അക്കാലത്ത് രണ്ടു പരിപാടികള്‍ മാത്രം - ഉപകരണങ്ങള്‍ പിടിപ്പിക്കല്‍ (ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയായി ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങള്‍) ടെസ്റ്റ്‌ പരിപാടികള്‍ നടത്തി നോക്കല്‍ (അവസാനം പറഞ്ഞത്‌ ഇന്ത്യക്കാരന് പിടികിട്ടാന്‍ പ്രയാസമുള്ള ഒരു concept).

എന്നിട്ട് ഇപ്പോള്‍ എന്തായി. ഇക്കഴിഞ്ഞ ജൂണില്‍ ലണ്ടന്‍ ഒളിമ്പിക് പാര്‍ക്കിന്‍റെ സ്ഥിതി താഴെയുള്ള പടത്തില്‍ കാണാം. പാര്‍ക്കിലെ വില്ലേജില്‍ പതിനൊന്നു പ്ലോട്ടുകള്‍ ഉണ്ട് ഓരോന്നിലും ആറു മുതല്‍ എട്ടു വരെ കെട്ടിടങ്ങള്‍. ഇതില്‍ അഞ്ചു പ്ലോട്ടുകളിലെ കെട്ടിടങ്ങളുടെ അസ്ഥികൂടം തയാറായി. വരുന്ന മൂന്നു മാസത്തിനുള്ളില്‍ എല്ലാ കെട്ടിടങ്ങളും പണി പൂര്‍ത്തിയാക്കി അകത്തു സൌകര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കിത്തുടങ്ങും. 2011 July 27നകം പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ച് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഇവയാണ്. അത് വായിച്ചാല്‍ നമ്മുടെ പഹയന്മാര്‍ക്ക് തല കറങ്ങും:

1. Construction of the Olympic Stadium will be complete and the venue ready to be handed over.
2. Construction of the Aquatics Centre will be complete and the venue ready to be handed over.
3. Construction of the Velodrome will be complete and the venue ready to be handed over.
4. Construction of the International Broadcast Centre/Main Press Centre (IBC/MPC) will be complete and ready for occupation by the Olympic Broadcasting Service and the London 2012 Organising Committee.
5. Construction of the Handball and Basketball Arenas will be complete and the venues ready to be handed over.
6. Construction of the Lee Valley White Water Centre will be complete and the venue handed over to Lee Valley Regional Park Authority.
7. Construction work on Eton Manor and Royal Artillery Barracks will be underway and on track to be completed as planned in spring 2012.
8. The external structure of the Olympic Village will be finished with the internal fit out complete in most of the blocks (യേത്? ഒരു വര്‍ഷം മുന്‍പേ താമസ സ്ഥലം മുഴുവനും ശരിയാക്കുമെന്ന്!)
9. Construction of all permanent bridges will be complete. All utilities will be operational. Landscaping will be well advanced across the Park.
10. Construction work at Stratford Regional Station will be complete, with Londoners already benefiting from hundreds of millions of pounds of additional investment across London’s transport system

ഇനി നമ്മുടെ പരിപാടിയിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാം. ആരാണ് ഡല്‍ഹി ഗെയിംസ് വില്ലജ് നിര്‍മ്മിച്ചത്‌? എമാര്‍ എംജിഎഫ് എന്ന കമ്പനി. അടുത്ത ദിവസങ്ങളില്‍ ലോകത്തെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ കെട്ടിടം പൂര്‍ത്തിയായ വാര്‍ത്ത വായിച്ചില്ലേ? ദുബായിലെ Burj Khalifa കെട്ടിടം? അത് നിര്‍മ്മിച്ചത്‌ ഇതേ കറക്കുകമ്പനി തന്നെ. നമ്മുടെ നാറിയ ഗെയിംസ് വില്ലേജ് തട്ടിക്കൂട്ടിയ ശേഷം എമാര്‍ എംജിഎഫിന്‍റെ ഇന്ത്യയിലെ തലവന്‍ ശ്രാവന്‍ ഗുപ്ത വീമ്പിളക്കിയത് ഇങ്ങിനെ: “one of the finest games villages ever built, be it in design, quality or scale. The village, as it stands today, is a shining example of blending sustainable building techniques with modern amenities.” ഈ ഷൈനിംഗ് ഉദാഹരണത്തിന്‍റെ പടങ്ങള്‍ വിദേശ പത്രങ്ങള്‍ അടിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ പഹയന്‍ കാലുമാറി: “The organising committee is responsible for the furniture and fixtures to be provided in the apartments and the temporary overlays in the village” അങ്ങിനെ എല്ലാ കുറ്റവും എമാര്‍ കമ്പനി നമ്മുടെ പഹയന്മാരുടെ തലേലോട്ടു വെച്ചുകൊടുത്തു.

എമാര്‍ എംജിഎഫിന്‍റെ തലവന്‍ ശ്രാവന്‍ ഗുപ്ത

യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കെട്ടിടം പണിതത് എമാര്‍ ആയിരുന്നില്ല. ആയിരം കോടിയുടെ കോണ്ട്രാക്റ്റ് അവര്‍ പിടിച്ച ശേഷം ആലുവാലിയ എന്നൊരു കമ്പനിയെ പണി ഏല്‍പ്പിക്കുകയായിരുന്നു. കൂട്ടിക്കൊടുപ്പും അഴിമതിയും മാത്രം പരിചയം ഉള്ളവന് കെട്ടിടം പണിയാന്‍ മാത്രം എങ്ങിനെ അറിയും? അലുവാലിയയുടെ കെട്ടിടം പണിയുടെ കഥകളില്‍ ഒരെണ്ണം ഇതാ. ഏതോ ഒരെണ്ണത്തിന്റെ ആദ്യ നില പണിത ശേഷം അലുവാലിയയുടെ ജീവനക്കാര്‍ ബന്ധപ്പെട്ട സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍റെ അനുമതി തേടിയപ്പോള്‍ കോഴയായി ചോദിച്ചത് ബെന്‍സ്‌ കാര്‍. ആലുവിന്റെ ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നുവന്നവന്‍ അത് സാധിച്ചു കൊടുത്തു, പിന്നെ മോളിലോട്ട് പണിത നിലകളുടെ ഗുണനിലവാരത്തില്‍നിന്ന് ഇതിനുള്ളത് കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് ഒരേ ഒരു സംഭവം. ബാക്കി എത്ര?

ബിക്രംജിത്

കെട്ടിടം പണിക്കു നിയോഗിച്ച തൊഴിലാളികളുടെ സ്ഥിതി പരിതാപകരമായിരുന്നു. ഇക്കാര്യം അന്വേഷിച്ച കമ്മിഷന്‍ കണ്ടെത്തിയത് 114 തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് ഒരു കക്കൂസ് വീതമാണ് ബിക്രംജിത് നല്‍കിയത്, കിടക്കാന്‍ കിടക്ക എന്ന പേരില്‍ ഒരു കഷണം പ്ലൈവുഡും. കക്ഷിയുടെ കമ്പനിയില്‍ ഇങ്ങിനെ നരകിക്കുന്ന ദിവസക്കൂലിക്കാരുടെ എണ്ണം - ഇരുപത്തിയയ്യായിരം. ഇവരെ ഊറ്റി ഊറ്റിയാണ് പഹയന്‍ കാശുണ്ടാക്കിയത്. അല്ലെങ്കില്‍ ജലന്ധറിലെ മെഹര്‍ചന്ദ് പോളിടെക്നിക്കല്‍ ഇന്‍സ്റ്റിട്യൂട്ടില്‍ നിന്ന് ഡിപ്ലോമയുമായി വന്നവന്‍ വര്‍ഷം ഒരു ലക്ഷം കോടി turnover ഉള്ള കമ്പനി പടുത്തുയര്‍ത്തുമോ?

ലളിത് ഭാനോട്ടും സുരേഷ് കല്‍മാഡിയും

ഗയിംസ് വില്ലേജ്. ആലുവാലിയയുടെ ഈ വികൃത ശിശുവിനെ നമ്മുടെ മൈ...മാര്‍ക്ക് പെരുത്തു ഇഷ്ടമായി. മൂത്രവും പട്ടിക്കാഷ്ടവും പാനും നാറുന്ന മുറികള്‍ക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലെന്നായിരുന്നു സംഘാടക സമിതിയുടെ ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി ലളിത് ഭാനോട്ട് പറഞ്ഞത്. "See everyone has a different standard of cleanliness. The rooms of the Games village are clean according to you and me, but they have some other standard of cleanliness." നന്നാവരുത് നാറികളെ, ഒരിക്കലും നന്നാവരുത്!